|
فردوسی، ابوالقاسم منصوربن حسن |
|
زندگينامه: حكيم ابوالقاسم فردوسي (329 ـ 411 ه. ق) حكيم ابوالقاسم منصور بن حسن موسوم به ابوالقاسم فردوسي طوسي بزرگترين شاعر حماسهسراي ايران است كه بقولي همانند او را تاكنون مادر فلك نزاييده است. مقام فردوسي در زنده نمودن تاريخ ايران و داستانهاي ملي وحماسي ايران زمين و همچنين دميدن نفسي تازه به زبان ادب فارسي بسيار شامخ است و از اين روي او را شاعر ملي ايران خواندهاند. زندگي اين دانشمند برجسته همچون ساير نامآوران چيره دست فرهنگ و ادب ايران در هالهاي ازابهام و افسانه فرو رفته است; براساس روايت چهار مقاله كه كهنترين منبع تاريخي از لحاظ نزديكي به دوران حيات حكيم به شمار ميرود فردوسي از خاندان دهقانان ايراني و از اهالي و دهكده باژ از ناحيه طابران طوس بود. دهقاناندر آن روزگار زمينداران كوچكي به شمار ميرفتند كه به فرهنگ فارسي عشق ميورزيدند و نسل به نسل آن را انتقال ميدادند و فردوسي نيز كه از نسل اين ايرانيان اصيل به شمار ميرفت همچون پيشينيان خود درصدد حفظ ارزشهاي ملي ايران بود. حكيم در اوايل زندگي خود از تمكن مالي قابل ملاحظهاي برخوردار بود و علاوه بر اينكه در باغ بزرگي در طابران طوس اقامت داشته و خدم و حشم نيز داشته است داراي زمين زراعي بود كه درآمد زندگي آسوده و راحت خود را از طريق آن ملك تأمين مينمود. |